Reisverslagen

  ______ooOOoo______

 

Horta (Faial) - Zeebrugge

 

Maandag 14 augustus,

 Vandaag brengen wij onze lieve viervoeters naar hun vakantie verblijf. Met gemengde gevoelens nemen we afscheid van hen, Aramis heeft het blijkbaar niet door of geeft er minder om, als ik hem ten afscheid zijn hondensnoepje geef, verdwijnt hij er meteen mee naar buiten. Mazzel vang je er niet mee, hij hoeft dat snoepje niet, hij wil terug mee, zacht huilend staart hij ons na, dat zwaar gevoel op mijn maag wordt nog sterker en met tranen in de ogen vertrekken wij.

 

Dinsdag 15 augustus

 Dinsdag na de viering van Maria in de kerk, staat alles in teken van ons vertrek morgen, er wordt ingepakt en dan de weging van de bagage, pff we zijn beiden net binnen de limiet van 20 kg.(Mazzel)

 

Woensdag 16 Augustus 2006

Gilbert (Snoeckx) zal ons naar Zaventem brengen. Het wordt dus vroeg opstaan, rond 03:00 u. Gilbert laad ons thuis op om 04:00 u. want om     05:00 u. moeten wij inchecken bij Virgin Airways die ons naar Lissabon zal brengen.

's Morgens gaat het nog goed vooruit op de snelwegen, wij zijn dus op tijd aan de luchthaven van Zaventem. Het is voor ons beiden meer dan 20 jaar geleden dat wij nog gevlogen hebben, de luchthaven is helemaal vernieuwd, het wordt dus een beetje zoeken, alles staat echter heel goed aangegeven en de Belgische efficiëntie laat alles op rolletjes verlopen.

Als wij in het vliegtuig stappen ondervinden wij dat Virgin zeer commercieel opgevat is, weinig zitruimte in de Boeiing 737-400

Het opstijgen verloopt vlot, wij zien Brussel onder ons doorschuiven, dan verdwijnen wij in de wolken tot ruim 10.000 meter. Boven schijnt de zon, onder ons het wattendeken van de Cumuluswolken. Hierboven komen de lessen metereologie van pas. Wij herkennen de verschillen wolkensoorten, Cirrus, Alto, Cumulus, wij menen zelfs de fronten te herkennen. De vlucht verloopt volgens schema, door de drukte moeten wij enkele cirkels vliegen voordat het vliegtuig land in Lissabon.     

      

Lissabon Airport is een moderne luchthaven, het verloopt hier allemaal iets chaotischer, wij moeten de weg vragen naar de incheckzone, goed dat de man Engels begrijpt en ons op de juiste weg zet. Het inchecken aan de drie balies verloopt tergend traag, het personeel heeft hier vooral tijd om tegen elkaar te kletsen.

Wij eten in de luchthaven nog een broodje, en boterham alvorens in te stappen. Dit is een lijnvlucht niet met TAP maar met SATA. Het toestel is een Airbus  A 320, het biedt meer zitruimte en is beter afgewerkt en moderner uitgerust dan de Boeiing van Virgin.

Ook het opstijgen laat op zich wachten 12:25 u. plaatselijke tijd wordt al snel 13:25 u, er ontbreken nog 5 bagagestukken waar wij moeten op wachten. Daardoor moet de vluchtleiding een gaatje zien te vinden om ons te laten opstijgen.

Ook deze vlucht verloopt voorspoedig, na enkele uren oceaan zien wij plots een bergpiek boven de wolken uitpriemen, een prachtige vulkaanpiek, Mieke vraagt aan haar Portugese buur, die nauwelijks Engels begrijpt welk eiland dit is, zo komen wij er achter dat het de  bergtop van de Pico is op het gelijknamig eiland.

 

 

Later zullen wij erachter komen dat er rond de berg bijna altijd bewolking is, Pico laat zich zelden geheel bewonderen.

De luchthaven Horta op Faial ligt parallel met de oceaan, landen is hier spectaculair, waneer de landing wordt ingezet, scheuren we schuin naar beneden vlak langs de rotsen, we genieten ervan met kriebels in de buik., de landing verloopt vlekkeloos, de bemanning krijgt een spontaan applaus.

Eenmaal beneden hebben we snel onze bagage, dan zien we Bruno beneden in de hall wachten, er verschijnt opluchting op zijn gezicht als hij ons ziet.

Bruno heeft de ganse namiddag ons op de gsm proberen te bereiken ( gsm stond af in vliegtuig ), hij kon geen taxi vinden om op tijd aan het vliegveld te raken, dus onze vertraging heeft er dan voor gezorgd dat hij er toch op tijd was.

Hij versiert snel een taxi, deze brengt ons naar de Horta marina, tijdens de rit naar de haven kunnen we al genieten van het mooie eiland Faial, aan boord van de "Deo Juvante" worden wij al grinnikend verwelkomt door Thierry en zijn vriendin, wij zijn er onmiddellijk thuis.  

Bruno en Thierry worden grondig uitgevraagd over het verloop van de reis. Het moet prachtig zijn geweest, wij hebben een beetje spijt dat wij niet meer van de trip hebben meegemaakt, maar het is niet anders.

Nadat we uitgepakt hebben, wandelen we nog een beetje rond aan de haven, na een lekkere maaltijd ( Bruno is de kok van dienst) kruipen we rond middernacht in ons kooike.

 

 Donderdag 17 augustus,

 Na een goede nachtrust staan we rond 7.30u op, we ontbijten samen en ruimen onze bagage op.

Er blijken problemen met de Navtex van Furuno te zijn, het printertje werkt niet naar behoren, de voeding van het papier verloopt niet zoals het hoort, de berichten zijn dus onleesbaar en vormen een dikke zwarte lijn. Een oplossing ligt  niet direct voorhanden. Faial is in the middle of nowhere het is niet evident hier een hersteller of ander toestel te vinden. Bruno en ik besluiten het toestelletje te demonteren in de hoop zelf de zaak te kunnen oplossen, baat het niet schaad het niet het werkt nu ook niet. Waneer het toestelletje openligt zie ik dra dat er een tandwieltje verschoven is.

Eens het tandwieltje op zijn plaats zit werkt het weer naar behoren. Terug gemonteerd lukt het weer niet. Met los papier gaat het, met het papierrolletje lukt het niet.

Terwijl de mannen met de navtex bezig zijn ga ik erop uit en verken het mooie stadje. Ik kom een heel rustig prachtig baaitje tegen, hier wil ik met Herman in de namiddag naartoe.  

 

Terug aan boord zijn de mannen nog steeds bezig. ze hebben hulp ingeroepen van iemand uit de haven. Deze zal een nieuw tandwieltje zoeken.

Intussen heeft Thierry contact met iemand in België die gespecialiseerd is in routering, het gunstigste moment om te vertrekken zal vrijdag zijn.

Wij zullen er van kunnen profiteren om het eilandje grondig te gaan verkennen. ( the pirate & Mazzel)

 In de vroege namiddag gaan wij dan richting baai, ook Herman vind het er prachtig, heerlijk helder water en een klein rustig strandje met lava zand, hier vermaken we ons met zwemmen en spelen in de oceaan, na wat uitgerust te hebben op het strand gaan we op verkenning.

           

We vinden een kleine taverne waar we een broodje tonijn eten ( heerlijk ) en wat fruitsap drinken, voor 2 drankjes en 2 broodjes betalen we nog geen € 3 goedkoop is het wel.

Na een fikse wandeling over het eiland, steeds nagekeken door gekko’s die vliegensvlug wegschieten als je te dicht bij komt, zijn we tegen valavond terug aan boord, ook nu genieten we na het aperitief weer van een heerlijke maaltijd en weeral tegen 12 uur kruipen we in ons kooike.

       

 

 Vrijdag 18 augustus,

Thierry heeft een auto gehuurd, voor  we weg kunnen wachten wij op de monteur, als hij aankomt weten wij dat hij een tandwieltje gevonden heeft. Hij zal het monteren tijdens onze afwezigheid. Rond 10 uur vertrekken wij,  onze eerste rit gaat naar de hoogste berg van Faial de Caldeira, dit is een uitgedoofde vulkaan, meteen zien we ook de pracht van dit eiland alle wilde bloemen zijn perk en potplanten bij ons, de Hortensia bloeit hier enorm weelderig alle heggen en afsluitingen tussen weiden , velden, en huizen zijn enorme Hortensia’s we geraken niet uitgekeken, ook de andere bloemen zijn prachtig. Zelfs in en op de krater groeien deze grote bloemen. We bezoeken het dorpje Flamengos, ooit was dit dorpje in de 15 de eeuw een Vlaamse kolonie van 1500 burgers, de hoofdstad Horta is vernoemd naar de Vlaamse leider Huerter van deze gemeenschap. We zien er nog overblijfselen van, zoals de wasplaats het kerkje en enkele ruïnes van huizen. Dan gaat onze tocht verder langs schilderachtige kleine wegen, veel verkeer is er niet, op een gegeven moment loopt er een hond recht voor onze auto we raken hem even maar gelukkig zet het diertje zijn tocht verder, ik denk ondertussen aan onze 2 rakkers hoe zouden ze het maken ginder in dat verre België.

             

          

         

Als we dorst hebben stoppen we even bij een klein winkeltje annex cafeetje, hier kan je voor enkele centen heerlijk fruitsap drinken.

In de namiddag als we het Noorden van het eiland bereiken komen we weer zo’n rustplekje tegen dit noemt” Fim del Mundo” het is enorm klein en donker de muren zijn behangen met oude zeekaarten, in het kleine winkeltje, wij wanen ons terug in de zestiger jaren, kan je zowat alles kopen, we doen ons tegoed aan vispatee en craqcotten  alles smaakt heerlijk en weeral een ander heerlijk fruitsapje om te drinken.

     

We zien een schip dat hier gestrand is en ondertussen bijna volledig gedemonteerd.

     

We bezoeken ook een plek waar in 1958 nog een pyroclastische vulkaanuitbarsting is geweest, alles is nog zwart van de lava, als je erin loopt warrelt het zeer warme stof rond je op. De ruines van de vuurtoren staan nog overeind, op een groot plakkaat word aangegeven dat ze dit jaar met de heropbouw gaan beginnen, als we terug buiten staan is Herman verdwenen,na een 10 tal minuten verschijnt mijn verdwenen wederhelft met een fiere glimlach rond de lippen, hij heeft de meer dan 200 treden hoge vuurtoren beklommen om helemaal bovenaan de vernieuwde glas in lood koepel te fotograferen.

         

In de late namiddag komen we weer in Horta aan, gelijk worden de grote aankopen ( eten en drinken )  voor onze reis gedaan.

Na een heerlijke douche zitten we weer aan het aperitief en besluiten in het "Café Sport" zeer bekend onder de zeilers die Horta aandoen te  eten. Na de smakelijke maaltijd kaarten we nog wat na en verdwijnen we weer onder de dekens. Waarschijnlijk vertrekken we morgen.

 

Zaterdag 19 augustus

Vanaf dat ik uit mijn kooi kom, zie ik aan Thierry dat er wat is. Aan Herman vraag ik wat ik over het hoofd zie. Blijkt dat Bruno vandaag verjaart, terwijl ons feestvarken het logo van de Deo op de kade schildert zet Thierry de champagne koud en ga ik op zoek naar gebak.   

        

 Na veel straatjes en met veel handgebaar en enkele woorden Spaans                ( Portugees is me totaal onbekend ) vind ik dan een bakker, gelukkig hebben ze hier taart, ik vraag naar de prijs die valt redelijk mee, maar als ik dan ook nog een 12 tal broodjes bestel word ik vréé in de zak gezet, de Portugese meneer die hetzelfde aantal voor mij koopt betaalt hier slechts  € 1.80 , ik moet voor die broodjes maar even € 10 betalen, als ik hierop repliceer dat dit niet kan, verstaan ze plots geen enkele taal meer, ook de broodjes terug nemen willen ze niet, zo zie je dat ook op de leukste plekjes er mensen zijn die het met eerlijkheid niet zo nauw nemen.

Na de schilderwerken vieren we Bruno zijn verjaardag, we klinken het glas op hem en eten een stukje taart. Ik had enkele uren voordien al een plakker aangebracht achter mijn oor tegen zeeziekte, na 2 slokken champagne zie ik 2 Thierry's en besef ik meteen dat er wat scheelt, bij nazicht van de bijsluiter van die plakkertjes kom ik te weten dat ik totaal geen alcohol mag gebruiken, nu het kwade is geschied, de rest van de namiddag kan ik op de bank blijven zitten, het duurt vrij lang voordat ik weer op mijn benen durf staan, aan dek komen is helemaal uit den boze.

 

Rond 17.30 u  is het dan zover , we gooien de trossen los en vertrekken richting NO,

     

 

eenmaal buiten de haven, word ik achter het roer geplaatst. Fier sta ik te sturen als plots de wind wegvalt , ik had al veel gelezen dat er tussen de eilanden rare winden stonden , nu, ik heb ze ook gevoeld, Thierry draait de boot 180 graden, we vangen terug wind, maar varen terug richting Faial. Snel wordt de motor gestart draaien terug in de goede richting en kunnen verder, eenmaal uit de luwte van de eilanden kan de autopilot aan en is het genieten. En genieten doe ik,, de zeeziekte die ik had gehoopt te voorkomen met die plakkertjes slaat vol toe, en weeral zit ik met een puts op mijn schoot aan boord, ook Herman krijgt opeens zijn deel hiervan, hij heeft er wel veel minder last van dan ik  gelukkig voor hem. De volgende morgen voel ik me een beetje beter maar na een licht ontbijt moet ik snel gaan liggen om mijn eten erin te houden. Tegen de avond is alles gelukkig voorbij en kan ik  mijn eerste nachtwacht lopen.

 

Zondag 20 augustus

De ganse dag buiten strijd wegens zeeziekte, maar  's nachts loop ik wel mijn wacht, ik voel me dan veel beter, wat een pracht van een sterrenhemel zie je hier op de oceaan, de melkweg heb ik nog nooit zo helder gezien, ook enkele vallende sterren krijgen wij te zien, dat betekend wensen, wensen, wensen.... Duizenden sterretjes die oplichten in het zog van het schip door het fluorescerende plankton geven er nog een grotere dimensie aan .

 

Maandag 21 augustus

Herman en ik twijfelden de eerste dag of dit wel ons ding was dat zeilen , we vroegen ons af of we niet beter over land gaan reizen.

Maar nu het ziektegevoel weg is weten we weer dat dit wel ons ding is, die enkele uren zeeziekte wegen niet op tegen de rest, we genieten van een stralende dag , de oceaan is zo helder als wat en ik denk dat ik in de verte een walvis zie springen, hierop reageert de rest wat sceptisch, maar ik blijf er toch van overtuigd. Na een heerlijke dag met de goede winden schieten we goed op, we hebben sinds ons vertrek al 338.5 Nm. afgelegd.

       

 

Dinsdag 22 augustus

Weer een stralende dag dient zich aan, terwijl de vuilwatertank geloost word bieden de eerste walvissen zich aan, ik ben de gelukkige die " WALVISSEN "!!kan roepen, meteen is de rest van de bemanning daar, Herman en Bruno nog met slaapogen, zij waren juist van wacht gegaan en in hun kooi gekropen.

   

S'avonds staat er lekkere zelfgevangen witte tonijn op het menu ( gevangen door Frank tijdens de tocht van Lanzarotte naar de Azoren ) en als toetje heerlijke chocomousse speciaal voor mij gemaakt, ik laat het me heerlijk smaken

    

Woensdag 23 augustus.

Woensdag begint met bewolking, terwijl Herman en ik onze laatste wacht lopen verschijnen er aan  stuurboord plotseling 2 walvissen in tegengestelde koers , meteen roep ik Herman hij kijkt over zijn schouder en ziet ze nog net verdwijnen.

Rond 13.00 u word Thierry in de mast gehesen om een nieuwe grootzeilval aan te brengen, dit lukt na de 2 de poging, ik vond de manier waarop het gebeurde wel erg gevaarlijk,, tijdens onze opleiding hebben we dit ook gedaan maar dan met dubbele lijnen, zodat de onfortuinlijke die in de mast moest zich kan vasthouden en niet zo rond slingerde als Thierry, na veel  verdommes is het dan gelukt, maar niet zonder enige schade aan handen en benen.

 

Na de middag klaart het uit en plotseling....... " DOLFIJNEN  " het is een familie van 4 ze spelen enige tijd met ons schip, wat een vreugde brengen die prachtige dieren toch, je voelt het tot in de tippen van je tenen.

 

   

Donderdag 24 augustus

Wij zijn vandaag reeds 5 dagen onderweg, in het logboek staat genoteerd, 17.00 u 844.1 NM, we schieten goed op .  Het is erg bewolkt vandaag, de wind neemt toe, de golven bouwen zich op tot 2 a 3 meter en komen langs bakboord achter.

   

De wind trekt verder aan, er komen buien aan, we krijgen veel buiswater over. Rond 19 uur terwijl Bruno met de laptop speelt valt het navigatieprogramma "Transas" uit, pogingen tot herstellen mislukken. Ik voel me helemaal niet lekker meer, door het schommelen van het schip en vermoeidheid komt de zeeziekte weer piepen, ik val op de zetel in slaap, ik wordt wakker met een  zeer stijve nek.

Tijdens de nachtwacht heeft Herman het navigatieprogramma op de laptop terug aan de praat gekregen zeer tot opluchting van iedereen.

 

Vrijdag 25 augustus.

Om 9 uur s' morgens staan er 972.6 NM in het logboek, de wind neemt toe  tot vlagen van 30kn. Ik voel me vandaag niet zo lekker waarschijnlijk door mijn stijve nek,. Als in de namiddag de zon er terug door komt en we ook nog bezoek krijgen van een grote groep dolfijnen is alle pijn snel vergeten, dit is genieten deze mooie lieve dieren blijven ruim 3 kwartier in ons gezelschap, wij krijgen er niet genoeg van. Rond 19.00u staan er 1055.1 NM op het log, de stroming begint te trekken.

 

 

 

Zaterdag 26 augustus.

s'Avonds tijdens onze wacht trekt de wind aan tot 6 à 7 beaufort. Herman stuurt af en toe wat van de wind weg. Vannacht na onze nachtwacht rond 01.25u is het grootzeil tijdens een zware windvlaag van ± 8 beaufort gescheurd, Bruno en Thierry die van wacht waren hebben het gedeeltelijk opgerold en vastgezet. Je merkt dat we weer terug in de bewoonde wereld komen, er is veel scheepvaart. Terwijl het vanmorgen nog bewolkt was klaart het nu uit en het word nog een mooie dag.

  

 

Zondag

Voor het eerst sinds ons vertrek hebben we stroom tegen, we maken dus opnieuw kennis met getijdenstromen. We moeten voordurend onze koers aanpassen door wind en  scheepsverkeer. In de namiddag wordt het stralend weer en hiervan maken we gebruik om ons nog lekker in het zonnetje te koesteren. Tegen de avond is er te weinig wind, uit de slechte richting wij besluiten de nacht op de motor tussen twee "shipping lanes" door te varen naar de Franse kant van het kanaal in de hoop terug goede wind te vangen. Uiteindelijk word dan het grootzeil volledig ingerold, dit manoeuvre verloopt niet zo vlot als gedacht, de zeillatten moeten er worden uitgehaald, daar zij tegen de mast drukken. Bruno klautert op de giek om de klus te klaren, op een slingerende boot. Op een gegeven moment valt Bruno van de giek,  gelukkig word hij door de reling inwaarts gekatapulteerd, dit had wel eens een hele andere afloop kunnen hebben.

De weervoorspellingen voor morgen zijn niet zo fraai, ze geven windsnelheden van 5/6 Bft met pieken van 7/8 ook de Genua word ingerold en de motor gestart.

    

Maandag 28 augustus.

Vandaag totaal ander weer dan gisteren, veel wind bewolkt en zeer weinig zon. We hebben de ganse nacht op de motor gelopen, om niet te moeten opkruisen. Om 13.00 u zetten Herman en ik de koers uit op kaart D11 Out - Ruytingen - Zeebrugge. We dwarse de Racon B Dijck boei om 15.00u. Op een gegeven moment word aan BB de lucht pikzwart, er valt een gigantische regenbui die de golven platslaat. Na enkele minuten is het weer voorbij, de wind blijft wel rond de 20 knopen, de golven bouwen op . In de buurt van Oostende hebben we tegemoet komende ferry's, om 21.00u varen we de haven van Zeebrugge in, even moeten we terug draaien om een gevallen stootwil op te vissen, om 21.40 u leggen we aan. Dit is het einde van onze eerste grote oversteek.  Alhoewel we de eerste dag dachten dat dit niks voor ons was, weten we nu dat het naar meer smaakt,veel meer.... De afgelegde afstand: 1518.5 Nm.

       

Dinsdag 29 augustus.

Na een heerlijke nachtrust en verfrissende douche word onze bagage ingepakt, na een snel ontbijt brengt Bruno ons naar het station van Blankenberge,waar we de trein richting Antwerpen nemen, als we Gent passeren denken we beide aan onze 2 lieve viervoeters die hier maar enkele km verder  ( De Ark in Lockristi ) zitten. Zouden ze voelen dat we vandaag terug komen? Rond de middag komen we in Antwerpen aan, na wat gesleur met de bagage tot op  de Roosevelt plaats waar de bus naar huis staat te wachten. We kunnen er meteen instappen, dan vertrekt ze. Thuis gekomen meteen de valiezen aan de kant de autosleutels gepakt en terug richting Gent, wat een blijdschap bij dit terug zien, Aramis is gaan ruien en ziet er niet uit, Mazzel is een beetje vermagerd hij heeft niet zo goed gegeten zegt zijn verzorgster, dan terug richting Zandvliet, eens aangekomen maken we nog lekker een lange wandeling met onze jongens en dan pfff eindelijk thuis en even uitrusten.

( mazzel )