Voorbereidingen april 2005

 _____________ooooOOOOoooo_____________ 

 

 9 april 2005

 

 05.00 u De wekker loopt af, rap ons bed uit, de andere dagen van de week moeten we er even vroeg uit maar dan gaat dat toch een beetje minder snel.

Vandaag is de grote dag we gaan " zeilen" alles is  gepakt en moet nu nog de auto in, dan even één boterhammetje en koffie en we zijn op weg richting Nieuwpoort.

 Onderweg worden we regelmatig door fikse sneeuw, hagel en regenbuien overvallen.

Een Noord tot Noordwesten wind waait , dat gaat waarschijnlijk flinke golven geven op zee.

Als we aan de haven aankomen wandelen we naar de steiger maar er is nog niemand aanwezig, dan komt er een jonge gast onze richting uit, het blijkt één van de schippers te zijn, hij wijst ons waar we onze spullen voorlopig kunnen zetten. Wij terug naar de auto om die korter bij te zetten en dan alles uitladen, enkele mannen komen onze richting uit en vragen of wij misschien de schippers zijn van de cursusboten  wij antwoorden met een brede glimlach neen wij zijn cursisten.

Als iedereen aanwezig is worden we in groepen verdeelt en krijgen Rene als Schipper, dan de spullen de boot in de kooien verdeelt en terug naar boven voor onze eerste briefing deze gaat door in het cafetaria met een lekkere kop koffie.

Onze Schipper valt op het eerste zicht goed mee het lijk een rustig integer iemand te zijn.

Terug aan boort moeten we eerst de inventaris opmaken, dan het dek op, het schip zeilklaar maken even pauze voor een hapje eten en we gaan op weg of beter we varen uit.    

 

In de havengeul zien we de schuimkoppen van de golven, tja met een wind van 5 tot 6 beaufort wat wil je, eens op zee heb ik meteen prijs, ik had thans een pilletje tegen zeeziekte ingenomen maar het heeft niks geholpen terwijl ik aan het roer stond wat met zo'n golven geen spelletje is begon mijn misselijkheid hoe langer hoe erger te worden en ineens was mijn middaglunch er terug. De rest van de tocht heb ik doodziek over de reling gehangen en toen er alleen maar gal meer uitkwam met de puts op mijn knieën in een hoekje liggen uitzieken, eerlijk, zeeziek zijn is geen lolletje neem het maar aan en toch hoe ziek ik me ook voelde ik wou doorzetten. eens terug in de havengeul waar het water rustiger is voel ik me meteen wat beter zodat ik toch iets van de haven manoeuvres meekrijg.

Nadat we aangemeerd zijn gaan wij ons wat opfrissen en nadien lekker eten alhoewel ik deze namiddag dacht nooit nog te eten laat ik het me lekker smaken,terwijl ik even naar het toilet ben valt The pirate! aan tafel in slaap, ik maak hem wakker en dan gaan we terug aan boord om van een welverdiende rust te genieten.  (Mazzel)

 

 10 april 2005

Tegen 7 uur worden wij na een vrij goede nachtrust wakker, brrr wat is het koud aan boord snel naar de toiletruimte om ons op te warmen na een lekkere wasbeurt met heerlijk warm water gaan wij terug richting boot daar aangekomen blijken de anderen ook stilaan uit hun kooi te kruipen, ik zet water op voor een lekkere kop koffie en als Marcel arriveert met de bestelde broodjes en koffie koeken  genieten wij alles samen van een heerlijk ontbijt, René is ondertussen ook aangekomen en de mannen beginnen met het voorbereiden van de tocht die we vandaag willen gaan varen. Nadien ruim ik alles op.

 Ik ga zeker proberen de achterstand die ik gisteren opgelopen heb in te halen. Samen maken wij de boot vaarklaar om te vertrekken, als René dan zegt dat ik achter het roer moet voel ik me de koning te rijk.

In een rustig tempo varen wij de haven uit de zee is vandaag een heel stuk rustiger, eens buiten de vaargeul maak ik een storm rondje en dan wordt me gezegd welke koers ik moet aanhouden, we zeilen aan de wind richting Trappegeer ondertussen oefenen wij nog met gijpen en overstag te gaan hierbij moet ik nu mijn beste beentje voorzetten. Om beurt werd het roer bemand door de 4 anderen. Eens aan de Trappegeer gaan wij richting Dunquerke, Marcel staat aan het roer en wij laveren tegen de wind in. Op een gegeven moment worden wij opgelopen door een Frans jachtje dat ver achter ons lag dit zeer tegen de zin van zowel Rene als The PIRATE! Waneer het jachtje een stip aan de horizon is krijgt Herman de opdracht het roer over te nemen wat hij met veel animo deed. Slag na slag haalt hij het jachtje in en vlak voor Dunquerke lopen wij het voorbij een glunderende The PIRATE! aan het roer . Het tij keerde en zo wij ook , even heeft Marcel het roer nog over genomen maar  voor de wind varend vond hij niet zo leuk, de giek  klapte over en weer met ongecontroleerde gijpen. Heel snel kreeg ik  daarom het roer onder handen. Er werd door Rene en Mick  voor de veiligheid een bulletalie geplaatst en met een lekkere vaart voor de wind varen wij richting Nieuwpoort. Rene gaf ondertussen aan Herman uitleg over het aanvaren van een punt onder sterke stroming. Enkele mijlen voor Nieuwpoort krijgt Herman de opdracht om de theorie in praktijk om te zetten en alzo mij naar de havengeul te loodsen. Samen hebben wij dit manoeuvre perfect uitgevoerd en trots hebben wij de Pintatoe de haven binnen gevaren. Na  schoonschip gemaakt en alles in de wagen geladen te hebben  zijn wij in de 10 Beaufort nog een afscheid drankje gaan doen en tegelijkertijd heeft Rene ons aller  boekjes ingevuld. Ons eerste zeezeil weekend zat erop. Mazzel

 

 Zaterdag, 16 april

 

 

Het is weer zaterdag, het tweede weekend van onze praktische zeezeilstage.

Spannend, wij hopen dit weekend weer veel te leren. Vorige week zijn wij erg op de proef gesteld door het weder, 5-6 beaufort dat was wel meer dan genoeg als zeil-zeedoop.

Het KMI voorspeld wisselvallig weer met een noord tot noordoostenwind 3à 4.

 Wij vertrekken vroeger dan vorige week daar de verplaatsing vanuit Hoeselt start,220 km.

Rond 05.40 u. zijn wij op weg. Gelukkig is het weer beter dan vorige week. Rond 08.30 u. komen wij aan in Nieuwpoort. Weer staan wij alleen aan   steiger A.

 Mazzel heeft ons nu beter van voedsel en drank voorzien. Wij hebben 1 kg. Spaghettisaus, 2 l. soep, broodjes en beleg bij, hopen dat er meer respons is op gezamenlijke maaltijden dan vorige week.

 Zeker weten wij al dat wij deze week een andere schipper krijgen. We vermoeden dat het Serge wordt, de schoonbroer van Rene.

 Ik zie op een gegeven ogenblik  Sven op de kade rondlopen met zijn buik in beide handen geklemd. Ik ga op hem af en vraag wat er aan de hand is. “I hef a belly eg, eat something wrong yesterday efening”. Ik denk er het mijne van. Later blijk hij een gezwollen prostaatklier te hebben waaraan hij geopereerd zal worden in de loop van deze week.

 Tenslotte komen wij er achter, deze week wordt ons schip de “TAPA” een 34 voeter van “focking sjeannau”, onze schipper, Serge. Wij schepen in en maken kennis met de andere bemanningsleden: twee koppels van rond de dertig. Mike, zelfstandige in het recycleren van printer inktpatronen. Ellen zijn partner is dierenarts van opleiding maar werkt in de farmaceutica bij “Jansens in Beerse”. Lucia de vrouwelijke helft van het andere koppel werkt als kleuterleidster. Tom, van Tom krijg ik moeilijk hoogte, eerst luid het dat hij “nen bureaujob” heeft. Later is hij dan weer “Quality Manager”, ik kan niet goed volgen en denk het mijne ervan.

 Mazzel stelt voor om samen iets uit te werken voor het eten. Dat wordt niet positief onthaald,De twee bevriende koppels besluiten het hunne onder elkaar te regelen en ’s avonds uit eten te gaan.

 Als alle boodschappen zijn gedaan alles uitgepakt en op zijn plaats, begint Serge met een briefing, zo komen wij er achter dat de mannen van de bevriende koppels samen willen leren zeilen, en later samen een boot willen aankopen. De vrouwtjes zien het als een “gezellig weekendje op zee”. Dat belooft!

 Serge begint eerst met wat theoretische uitleg over de landvasten en het maken van de twee belangrijkste knopen, de paalsteek en de mastworp. Met mijn “ervaring” mag ik mee uitleg geven en opvolgen of het leggen van de knopen wel beantwoord aan de normen. Mazzel maakt ook hier weer gebruik van om haar achterstand van vorige week in te lopen.

 Daarna wordt het schip via de nodige uitleg van Serge verkend. Deze keer moeten wij echter geen reddingsvesten maar de lifelines dragen. Serge loodst de TAPA uit zijn box en Mazzel krijgt de opdracht om hem naar zee te brengen.

 In de havengeul worden de zeilen gehesen, ik merk dat alles vlotter gaat dan de vorige keer, ik heb veel aan zelfstandigheid gewonnen en mag van Serge controleren of de anderen alles correct uitvoeren.

 Eens buiten verontschuldigt Serge zich ervoor dat hij veel van vorige week zal moeten herhalen, maar dat het noodzakelijk is voor de anderen. Aanvankelijk zitten wij er niet mee in en zien de herhaling als een aanvulling.

 Zoals vorig weekend begint de “dril” van voor af aan met overstag gaan, gijpen, sturen in een soort carrousel. Serge zet de koppeltjes een beetje samen om de manoeuvres in te studeren.

Wij moeten ons zelf en elkaar evalueren. Alles wordt overgedaan tot iedereen alles perfect uit kan voeren.

 In de namiddag gaan wij dan eindelijk varen. Daar de stroming en wind gunstig staat varen wij richting Dunquerke, Ellen wil niet meer meewerken, zij klaagt van pijn in de borst. Wij zijn allen ongerust en overwegen zelfs om binnen te varen. Volgens haar loopt het allemaal geen vaart. Zij zal ’s avonds met Mike haar partner naar de dokter van wacht gaan.

 THE PIRATE moet het schip weerom naar Dunquerke varen. Na veel aandringen in het zicht van Dunquerke neemt Tom een kwartiertje het roer over.

 Gezien het late uur en het keren van de stroming besluit Serge terug naar Nieuwpoort te varen. Mazzel neemt het stuur over na ongeveer halverwege begint het bij overmaat van ramp te regenen en de wind aan te wakkeren. Mazzel smeekt om afgelost te worden. Niemand wil het roer overnemen. Ik blijf naast Mazzel staan om haar morele steun te geven, onze handen zijn versteven. Mazzel wil niet dat ik het van haar overneem, volgens haar het ik genoeg achter het roer gestaan. Mieke brengt de boot voorspoedig  tot in de haven van Nieuwpoort. In de havengeul is de bemanning (buiten Ellen) toch bereid om alles in gereedheid te brengen voor het afmeren. Mazzel mag onder toezicht van Serge de boot de “box” in varen. Ik moet de steiger op om de voortros te beleggen.

 Mazzel en ik lopen na het afmeren dadelijk naar het sanitair om onze verkleumde handen onder het warme water terug op te warmen. Wij blijven vanavond aan boord, Mazzel maakt pasta klaar met haar heerlijke meegebrachte saus. Onze wangen gloeien van de wind en de koude regen. Mike en Ellen gaan naar de dokter van wacht. Wanneer zij terugkeren zijn wij benieuwd wat haar scheelt. Volgens Mike zou het een begin van longontsteking zijn. Zij gaan samen met Tom en Gracia uit eten. Later op de avond wordt het donker, vergeefs zoeken wij naar de lichtknop. Verdomd, niets te vinden zeker één uur hebben wij samen gezocht, zelf de bouwplannen van het schip kwamen er aan te pas. Waneer Mazzel toevallig met haar hand onder de kaartentafel gaat floept de verlichting plotseling aan. Hilariteit, wie zet nu daar een lichtknop!!  “Fockink Sjanneau “ natuurlijk.

 Wij oefenen nog wat met de kaarten over de scheepsverlichting en seinvlaggen die Mazzel heeft gemaakt. Rond 22.00 u. zoeken wij onze kooien op. Rond middernacht wordt ik even wakker van de luidruchtige thuiskomers.                        THE PIRATE!

 

  Zondag, 17 april 2005

 

 De ochtend is veelbelovend, Mieke en ik gaan Nieuwpoort in en halen kraakverse broodjes en koffiekoeken voor ons ontbijt wij brengen ook wat mee voor Rene die vandaag onze schipper weer wordt, gisteren had hij “praktische instructeur lessen” met de Pintatoe.

 Tijdens  het ontbijt, vroeg ik aan Ellen welke medicatie zij moest nemen, het antwoordt was “geen”! Ik kan niet meer volgen, in 2003 heb ikzelf longontsteking gehad. Ik weet dat het niet van de poes was en heb toen antibiotica en koortswerende middelen moeten nemen en veel rusten.

 Rond 10.00 u. varen wij uit Rene laat mij op verzoek van Mazzel, de TAPA uit de box varen. De zenuwen gieren mij door de keel, ik probeer koelbloedig te blijven. Ik zet de motor in achteruit en wacht tot er beweging in de boot komt, dan zet ik hem terug in neutraal, door de inertie glijd de boot achterwaarts, er is nu geen schroefeffect meer, ik stuur hem perfect uit de box. Dan in vooruit en door de havengeul naar zee. Onderweg worden stootwillen en trossen opgeborgen, de boot wordt met de kop in de wind gelegd, daarvoor moet ik een halve toer in de havengeul draaien. Mazzel, Tom, Mike en Gracia hijsen de zeilen. De boot kan nu richting zee de havengeul uit.

Rene en ik hebben het weerbericht en de getijden nagekeken, ik stuur 270° naar Dunquerke.

Na een tijdje wordt ik afgelost door Mike, op een gegeven ogenblik komen wij in aanvaringskoers met een zeilboot van wel meer dan 20 meter, deze heeft duidelijk voorrang hij zeilt over bakboordsboeg, wij over stuurboordboeg. Ik maak  Mike attent op de voorrangsregel. De grote zeiler komt zeer snel naderbij, Mike raakt in paniek en verstijfd. Rene kan op het laatste nippertje de situatie redden met een ruk aan het roer, ongecontroleerd gaan wij overstag. Mike geeft met knikkende knieën het roer over aan Lucia, deze neemt met een lange lip het roer over, niet voor lang echter. Ellen heeft zich intussen languit op een kuipbank in het zonnetje genesteld vanaf het vertrek en is niet van plan om één klap uit te voeren.

Later bezet Lucia zoals haar vriendin de ander kuipbank. Tom heeft het stuur van haar overgenomen. Rene besluit met Tom aan het roer nog wat overstag en gijpen te oefenen.

 Waneer wij ons op bevel van Tom moeten klaarmaken verzet geen van beide dames een vin.

Zo gaat dat niet, dit is onwerkbaar. Geïrriteerd duw ik Lucia opzij om de fokkeschoot te kunnen bedienen. Er is niets aan te doen geen der beide dames is nog van plan om één vinger uit te steken. Onderwijl doet Tom stoer aan het roer en kletst de meest onmogelijke verhalen uit zijn nek. Wat een bemanning!

 Later neem ik het roer weer over. Waneer wij nabij Duinkerken zijn vraagt Rene mij om zo dicht als mogelijk met de dieptemeter op de kust af te gaan. Tom wordt wakker, die heeft liggen soezen en vraagt zich af wat wij zo dicht op de kust doen en waarom wij er recht op af varen. Mike en ik nemen hem in de maling en zeggen dat wij een zeemeermin op het strand zagen en deze van dichtbij willen bekijken. Het duurt een hele tijd voor hij door heeft dat wij hem voor de gek houden. Ik wil het roer nog eens overgeven, geen kandidaten. Rene merkt ook dat er in de anderen geen motivatie meer zit en vraagt dan maar weer aan Mazzel om de boot terug naar Nieuwpoort te brengen. Buiten Mike houdt de rest van de bemanning het voor bekeken. Zonder meer, geen interesse meer.

 Nadat Mazzel de boot terug richting Nieuwpoort heeft gedraaid, roept Rene mij naar beneden, hij is bezig met de GPS. Hij legt mij het gebruik ervan uit en hoe je “Waypoints” moet ingeven. Dan laat hij mij voor het oefenen een waypoint ingeven richting Nieuwpoort, het wordt de “Trappegeer” een ton voor Nieuwpoort. Ik geef alles in en laat de GPS de koers berekenen. Deze koers geef ik door aan Mieke, wanneer de boot te veel uit koers loopt geef ik haar de correcties door. Ook de snelheid over de grond kan ik aflezen, ik vergelijk met het scheepslog en zie dat de stroming twee knopen extra snelheid geeft.

 Nadat de Trappegeer is bereikt, geef ik de koers voor Nieuwpoort in. Weer geef ik de koers aan Mieke door. Met vaste hand stuurt zij de TAPA naar het staketsel van Nieuwpoort. Daar aangekomen vaart zij de havengeul binnen. Ik probeer de anderen te motiveren om de trossen en stootwillen klaar te zetten. Alleen Mike en Tom komen mij nog helpen. Rene is het gedrag van de anderen, behalve van Mike ook duidelijk moe. Rene laat Mieke toe om de TAPA de box in te varen voor het aanleggen.

Waneer wij vast liggen reppen zowel Ellen als Lucia zich snel aan de wal. Ik kan Tom overhalen om samen schoon schip te houden. Ik zeg hem dat waneer het schip niet proper wordt bevonden dat hij zijn borg niet terugkrijgt. Tom schrobt het dek en ik spuit af. Intussen is Mike samen met de twee andere dames bezig met het inpakken. Ik help hen hun spullen op de wal te brengen. Mieke doet onderwijl de afwas en poetst benedendeks. Waneer het dek schoon is vraagt Tom achter de sleutels van “mijnen Jeep” als Lucia de sleutels niet direct aanbrengt dringt hij nog eens aan met de vraag achter de sleutels van “mijne 4X4”.

 Ik begin met onze spullen in te pakken en de tassen bovendeks te brengen. Waneer alles boven is merk ik dat nog geen enkele tas aan de wal is gebracht, intussen zijn de anderen bezig om hun spullen in de auto te laden. Wat een zootje, ik breng dan maar alles zelf aan de wal en laad alles in de auto terwijl maakt Mazzel haar karwei benedendeks af.

 Waneer alles klaar is, gaan wij in de “10 Beaufort” débriefen Mike biedt de bemanning een drankje aan. Onderwijl berekend Sven de kosten van ons weekend en betaald de borg terug.

 Rene vult de logboekjes van Mazzel en mezelf in, hij baalt duidelijk van de anderen en laat hen zelf hun boekjes invullen. Het is wel duidelijk, zeilen is hun ding zeker niet.

 Alles is afgehandeld en wij trekken een beetje teleurgesteld in de jonge bemanningsleden naar huis terug. Thuis ontdekken wij bij het uitpakken van de kleding dat zowel de warme muts van Mieke als mijn bandana verdwenen zijn. The pirate!          

 

Zaterdag 23 april, 2005

 

Ook vandaag vertrekken wij vanuit Hoeselt ( Lim )  naar Nieuwpoort voor ons voorlopig laatste weekend zeezeil stage. Met de negatieve ervaring van de vorige bemanning spreken wij onderweg af  dat dit weekend wij ons zeker gaan manifesteren bij de schipper moest het weer zo'n bemanning zijn.

Bij aankomst aan de kade ontmoeten wij terug de jonge schipper  Stein die wij  ons eerste weekend ontmoet hebben. Ook de jonge mannen die dat weekend met een cursus begonnen staan er, blijkt dat wij dit weekend samen zullen varen. Deze vier jonge kerels vallen reuze mee Stein is een uitmuntend schipper ondanks zijn jeugdige leeftijd, ook de andere vallen ontzettend mee . Vanaf het eerste moment loopt alles op wieltjes er worden afspraken gemaakt voor het eten, samen gewinkeld en ook het werk aan boord wordt eerlijk verdeeld. Wij zeilen bij dag en nacht, met tij mee en tij tegen. Wij hebben alles allemaal om beurt gedaan , toch heb ik als enige bij nacht op  " de fok  " alleen de haven ingevaren  mag normaal niet maar nu was het een oefening met een zogezegde defecte motor.

Wij hebben ook verscheidene keren  " man over boord  " geoefend, dit is iets wat The pirate en ik eens we een eigen boot hebben zeer realistisch gaan oefenen zodat we dit zeker heel goed onder de knie krijgen. Maar ook aan dit weekend komt een einde, hartelijk nemen wij afscheid van deze zeer toffe bende jonge kerels, wij zullen hen niet snel vergeten.

Dit is wat wij er altijd van verwacht hebben. ( mazzel)

 

 

 24april, 23.30 h

Vermoeid van de zeezeillessen en de lange terugreis van Nieuwpoort naar Limburg open ik mijn mailbox.

Hé een mailtje om te gaan varen , ik loop naar de slaapkamer en vertel er heel snel Herman over die zegt aannemen , terug aan de pc antwoord ik toch niet even wachten tot morgen of zo alles even laten berusten.

De volgende dag antwoord ik er dan toch positief op en na een telefoontje van Arjen maken wij een afspraak om elkaar op dinsdag in Willemsdorp te ontmoeten.

De eerste ontmoeting op de WANDERER valt heel goed mee zowel de boot een Glacer 40 als zijn eigenaren. Arjen zijn vrouw Dia en hun dochter Linda.

Terug thuis komen wij in een stroomversnelling van tegenslagen, eerst de honden ik bel mijn broer met de vraag of hij nog een keertje voor hun wil zorgen en dat levert al meteen problemen op uiteindelijk doet hij het toch maar na deze keer zullen wij dan toch naar een hondenpension moeten uitkijken. Dan de terugreis van Londen naar België, wij dachten met de trein terug te komen amai hoor " TREIN "  is voor ons onbetaalbaar enkeltje Londen -Brussel  €239 pp. Uiteindelijk kunnen wij met Eurolines terug voor  €44 pp is me nogal een verschil. Dan word Herman ziek  naar de dokter en medicatie, gelukkig zegt de dokter ga maar naar zee de zeelucht zal je goed doen, ook nog even een foontje naar de adviserende geneesheer van mijn ziekenfonds. Ben namelijk in februari geopereerd maar alles ok daar, ik heb toestemming en kan nu gaan voorbereidingen treffen.